"Emigreren? Leuk zeg! En.... wat ga je dan voor werk doen in Frankrijk?"
Dit is de standaard reactie die ik krijg en het laat toch ook de aard van de Nederlander zien: Werken, werken, werken.
Ik hou ook van werken, zeker wel. Maar ik hou ook erg van de zuidelijke instelling, dat ook léven belangrijk is.
Een andere reactie is of wij alles in Nederland wel op kunnen geven, of we dat niet eng vinden. Deze reactie is er natuurlijk op geënt hoe de vrager zich onder deze situatie zou voelen en het gevoel van de angst voor het onbekende.
Vrijheid
Als ik zou zeggen dat het mij te doen is om meer vrijheid, dan zou ik de boel te veel romantiseren want ook in Frankrijk zal het hard werken zijn en ik voel mij in Nederland ook heel vrij.
Wij zoeken in ons Frankrijk avontuur niet een vervanging voor het leven dat wij in Nederland leiden, maar juist een aanvulling, een verrijking. Want ík sluit niets afin Nederland, ik bouw iets opin Frankrijk. Dat is een heel verschil!
"Ik voel mij in Nederland ook heel vrij"
Écht leven als God in Frankrijk
Dat gaan wij doen. De start-omstandigheden zijn voor ons optimaal gunstig, omdat onze maandelijkse lasten er juist minder op worden zodra we in Frankrijk zitten.
Doordat wij de eerste jaren gebruik kunnen maken van het berghuisje van mijn ouders, kunnen wij eigenlijk gratis wonen en ook de paarden, die nu nog handenvol geld vragen, zullen zeer weinig kosten in Frankrijk omdat wij ze gewoon op ons eigen land kunnen plekken.
Ook vaste aansluitingen als water en elektriciteit zijn er niet en dit is een voordeel, maar hierdoor leveren we toch wel wat luxe in. Water komt uit de bron door een netwerk van zwarte buizen die naar het huisje leiden. Elektriciteit kunnen wij opwekken met een aggregaat op benzine, maar dit kan natuurlijk ook weer niet de hele dag door.
Velen geven aan de luxe van Nederland toch meer te prefereren boven ons huisje en dat begrijp ik. Soms vraag ik mij ook wel af of wij nog aan werken toe zullen komen, want het dagelijks leven gaat straks zoveel tijd in beslag nemen.
Maar als ik dan de positieve punten tegenover de negatieve zet (en de laatste zijn voor ons echt niet onoverkomelijk), dan blijf ik echt bij mijn besluit.
Waarom nu eigenlijk Frankrijk, waarom zo primitief?
Daar kan ik kort en krachtig antwoord op geven. Maar bovenal is de belangrijkste beweegreden om naar die plek te gaan, dat daar een huis en land beschikbaar is voor ons en de dieren.
Frankrijk - Ik ben altijd al verzot geweest op de Franse taal en mijn moeder noemde mij vroeger al een echte Française wegens mijn voorkeur naar Brie.
Franse taal - Ook de Franse taal heeft al vroeg mijn interesse gewekt. Dit werd aangewakkerd toen ik rond mijn 10e jaar een antiek NF-FN woordenboek kreeg van mijn ouders. Op mijn 15e lieten mijn ouders mij meegaan op een Franse talenreis van de reisorganisatie Tricolore-Bicolor, naar het zuiden in Greoux les Bains en een deel in Antibes aan de kust. Dit is vlakbij waar ik nu zal gaan wonen.
Franse cultuur - Ook dit past mij erg goed, Franse zijn hartelijke en welkome mensen die tijd voor elkaar en voor het leven nemen. Ja, ook koppig en vooral de ouderen vertikken het om een andere taal te spreken en dat maakt ze tot minder geliefd volk onder een grote groep Nederlanders. Ik heb echter ervaren dat als je zelf zorgt dat je ze beleefd en in hun eigen taal benadert, ze dezelfde houding terug zullen hebben.
Franse huizen - Hier ben ik dol op, vooral de ruines waar vooral schapen en andere dieren in hebben gewoond. Mijn droom is dan ook om zo'n ruine te kopen en helemaal naar eigen wens te restaureren.
Frans eten - niet voor niets wereldberoemd. Het eten is er niet erg goedkoop, maar wel kraakvers en met hart en ziel bereid. De Fransen zijn trots op hun eten. Vooral op de plaatselijke specialiteiten.
Franse autoriteiten - Daar zullen we mee moeten leven. De Gendarmes, die in onze streek het voor het zeggen hebben, hebben veel aanzien en worden gekenmerkt door hun macho-houding. De cliché's zijn over het algemeen wel waarheidsgetrouw. Ook op school zullen kinderen hiermee te maken krijgen want de schoolleraren hebben nog veel meer autoriteit dan dat in Nederland het geval is. Persoonlijk ben ik hier wel in zeker mate blij mee en kan ik mij vrij goed vinden in de Franse manier van lesgeven.
Primitief bergleven - Wij kennen het berghuisje van mijn ouders goed en hebben geleerd met alle aspecten om te gaan. Natuurlijk hebben we dit nauwkeurig overdacht, maar mijn ouders hebben het kleine huisje zo goed ingericht en hebben zeer goed nagedacht over hoe de leefomgeving maximaal prettig kan worden, ondanks het gemis aan alle luxe.
De Franse Gouden Gids:
Laatste reacties